W ramach akcji zorganizowanej z okazji przypadającego w lipcu 2017 roku Narodowego Dnia Hot Doga, firma Heinz zażartowała ze słynnej, surowej zasady obowiązującej w Chicago, która zakazuje dodawania ketchupu do tradycyjnego hot doga w stylu chicagowskim.

Firma Heinz sfilmowała niczego nieświadomych mieszkańców Chicago chwalących „nowy regionalny dodatek” do hot dogów, by następnie ujawnić, że był to zwykły ketchup.

Szklane butelki z limitowanej edycji, opatrzone etykietą „Chicago Dog Sauce”, były przez krótki czas sprzedawane w internecie za 5 dolarów; widniał na nich dokładnie taki sam opis składników, jak na zwykłym ketchupie Heinz.

Jim's Original to absolutna legenda Chicago i kolebka oryginalnego Maxwell Street Polish. Działająca nieprzerwanie od 1939 roku budka została założona przez macedońskiego imigranta, Jimmy'ego Stefanovica. To właśnie on jako pierwszy położył na grillu soczystą, wyrazistą polską kiełbasę i podał ją z górą słodkiej, skarmelizowanej cebuli, żółtą musztardą i ostrymi papryczkami sport peppers.

Zapach grillowanej cebuli z Jim's Original przez dziesięciolecia był znakiem rozpoznawczym historycznego targu Maxwell Street Market. Dziś to kultowe miejsce przyciąga zarówno nocnych marków, jak i kulinarnych turystów (miejsce polecał m.in. Anthony Bourdain czy Phil Rosenthal).

Karta jest prosta i niedroga. Flagowym daniem jest oczywiście Maxwell Street Polish Sausage. Drugim hitem jest kultowa Pork Chop Sandwich – kanapka z grillowanym schabem wieprzowym, podawana nietypowo... z kością w środku (trzeba uważać przy jedzeniu!). Co kultowe dla tego miejsca: do każdej kanapki dostajesz solidną porcję frytek gratis. Zapomnij o stolikach czy luksusach. Zamawia się w okienku z chodnika, a jedzenie spożywa się na stojąco przy metalowym blacie zamontowanym na ścianie budynku lub we własnym samochodzie.

Ostatnia lokalizacja przy 1250 S Union Ave (pierwotna lokalizacja była na rogu ulic Maxwell i Halsted) została zamknięta ze względu na rozbudowę kampusu uniwersyteckiego (UIC). Jim's Original przeniósł na nową lokalizację przy 551 W 18th St w dzielnicy Pilsen. Można też odwiedzić ich drugi punkt na północy miasta pod adresem 2775 N Elston Ave. 

Do 2021 lokal był otwarty przez całą dobę, a od 2021 r. Uniwersytet Illinois w Chicago (UIC), poinformował właścicieli, że lokal musi być zamykany codziennie między 1:00 a 6:00, aby ograniczyć przestępczość w okolicy.

Italian beef to swoista kanapka wywodząca się z Chicago, przygotowywana z cienkich plastrów pieczonej wołowiny, które gotuje się powoli w wywarze, a następnie podaje w bułce typu francuskiego, namoczonej w wywarze w którym gotowała się wołowina. Do kanapki zazwyczaj dodaje się pikantną mieszankę warzyw *giardiniera* (określaną jako „hot” – ostra) lub łagodną paprykę (określaną jako „sweet” – słodka). 

Historia tej kanapki sięga czasów włosko-amerykańskich imigrantów w Chicago i lat 30-tych XX wieku. Z czasem zyskiwała ona na popularności, a w latach 70. i 80. była już powszechnie jadana.

Znaczny wzrost popularności kanapki nastąpił dzięki serialowi telewizyjnemu *The Bear* , którego akcja toczy się w fikcyjnej chicagowskiej restauracji specjalizującej się w tym właśnie daniu.

Wydarzenie odbywające się co roku (od 1980 roku) w przestrzeni Grant Parku - wstęp jest bezpłatny. Taste of Chicago uważane jest za największy festiwal jedzenia na świecie. Pierwszy festiwal "Taste of Chicago" odbył się 4 lipca 1980 roku na Magnificient Mile. Wystawiło się wówczas 36-ciu restauratorów, a odwiedzających było ponad 250 tysięcy. Do Grand Parku festowal został przeniesiony w 1981 roku i w tej lokalizacji odbywa się do dziś.

Znajdziesz tu imponującą ofertą lokali gastronomicznych prezentujących kulinarną doskonałość i różnorodność miasta.

Uczestnicy mogą również posłuchać muzyki na żywo w wykonaniu najlepszych artystów krajowych (występowały takie gwiazdy jak np. Stevie Wonder w 1988 r., Roberta Flack w 1989 r., Barry White i Santana w 1994 r., Phil Collins w 1998 r., Kenny Rogers w 2003 r., Donna Summer w 2005 r., i wielu innych), wziąć udział w lekcjach tańca, w zajęciach dla rodzin, w interaktywnych wystawach i wielu innych atrakcjach.

W czerwcu 2020 r. wydarzenie to było jednym z kilku oficjalnie odwołanych wydarzeń w Chicago z powodu pandemii COVID-19; zastąpiono je programem „Taste of Chicago To-Go”, który obejmował internetowy katalog sprzedawców i pokazy gotowania na wideo.

Jeśli szukasz miejsca z autentycznym duchem dawnego Chicago,  The Green Door Tavern w dzielnicy River North to absolutny klasyk. To prawdopodobnie najstarsza działająca tawerna w mieście, która przetrwała czasy prohibicji, działając jako nielegalny speakeasy bar. Speakeasy bar to ukryty lokal gastronomiczny lub bar dla wtajemniczonych, który nie ma szyldu, reklam ani łatwo dostępnego wejścia. Słowo pochodzi z USA z lat 1920–1933, kiedy sprzedaż alkoholu była zakazana, właściciele nielegalnych pubów kazali klientom mówić cicho (speak easy), aby nie zwracać uwagi policji i sąsiadów. Do takich miejsc wchodziło się przez tajne przejścia, na przykład przez budkę telefoniczną, szafę lub zaplecze sklepu, często podając tajne hasło.

Zielone drzwi były w tamtych czasach znakiem dla wtajemniczonych, że w środku można napić się alkoholu.

Sam budynek ma niesamowitą historię – to dwupiętrowa, drewniana konstrukcja szkieletowa wzniesiona w 1872 roku, tuż po Wielkim Pożarze Chicago. Ponieważ miasto krótko po tym zakazało wznoszenia drewnianych budynków komercyjnych w centrum, jest to jeden z niewielu takich ocalałych obiektów. Wchodząc do środka, od razu zauważysz charakterystyczne, widoczne pochylenie całego budynku (efekt osiadania gruntu przez ponad wiek) oraz wnętrze gęsto wypełnione vintage'owymi plakatami, pamiątkami i starymi szyldami reklamowymi.

Portillo's to amerykańska sieć restauracji typu fast food, specjalizująca się w serwowaniu dań kuchni chicagowskiej, takich jak hot dogi chicago style, Maxwell Street Polish i Italian Beef. Została założona przez Dicka Portillo 9 kwietnia 1963 roku w Villa Park w stanie Illinois pod nazwą „The Dog House”.

Dick Portillo, po powrocie ze służby w piechocie morskiej, zebrał pieniądze ze swoich oszczędności i namówił do inwestycji swojego brata Franka, aby otworzyć stoisko z hot dogami. Kupili 12-stopową przyczepę, która nie miała toalety ani bieżącej wody. Nazwali ją „The Dog House”. Działalność rozpoczęła się na North Avenue w Villa Park. Na początku stoisko przynosiło straty i potrzebne było rozwiązanie. Portillo wkradł się do jednego z tylnych pomieszczeń konkurencji i zapisał, gdzie kupowali swój produkt. Kontynuował proces nauki odwiedzając różnych konkurentów. W 1967 roku The Dog House, będąc teraz w dobrej kondycji finansowej, został zmodernizowany do większej przyczepy i przemianowany na „Portillo's”. 

Z pierwszym właścicielem tawerny związana jest Klątwa Kozła (ang. Curse of the Billy Goat). Jest to jedna z najsłynniejszych i najdłuższych przesądów i klątw w historii sportu, która rzekomo ciążyła nad amerykańską drużyną baseballową Chicago Cubs przez 71 lat.

Klątwa narodziła się 6 października 1945 roku podczas czwartego meczu finałów ligi MLB (World Series) rozgrywanego na stadionie Wrigley Field w Chicago. Billy Sianis, imigrant z Grecji i właściciel popularnej lokalnej tawerny „Billy Goat Tavern”, przyszedł na mecz ze swoim ukochanym kozłem o imieniu Murphy. Zwierzę miało nawet wykupiony własny bilet.

W trakcie spotkania właściciel klubu, Philip K. Wrigley, nakazał usunąć Sianisa i jego kozła z trybun, ponieważ inni kibice skarżyli się na nieprzyjemny zapach zwierzęcia. Oburzony Sianis miał wtedy wypowiedzieć legendarne słowa: „Cubs już nigdy więcej nic nie wygrają” (według innej wersji: „Nigdy więcej nie wygracie World Series na tym stadionie”).

Przez kolejne dziesięciolecia klątwa zdawała się działać z bezwzględną skutecznością - Drużyna Chicago Cubs przegrała tamten finał w 1945 roku z Detroit Tigers i przez kolejne 71 lat zespół nie potrafił nawet awansować do finału World Series, seryjnie przegrywając kluczowe mecze w kuriozalnych okolicznościach. Kibice i rodzina Sianisa wielokrotnie próbowali „odczynić” urok, m.in. przyprowadzając inne kozy na stadion, pisząc listy z przeprosinami czy organizując akcje charytatywne, jednak bezskutecznie.

Niewiarygodna seria niepowodzeń zakończyła się dokładnie 71 lat później. 2 listopada 2016 roku baseballiści Chicago Cubs zdobyli mistrzostwo ligi, pokonując w dramatycznym wielkim finale Cleveland Indians stosunkiem meczów 4–3. Był to ich pierwszy tytuł World Series po trwającej aż 108 lat suszy (ostatni raz wygrali w 1908 roku), co ostatecznie zakończyło historię o koziej klątwie.