potwór wyglądający przez okno od środka budynku

Na tablicy znajdują się słowa Baracka Obamy (z wywiadu dla magazynu Oprah Winfrey): „On our first date, I treated her to the finest ice cream Baskin-Robbins had to offer, our dinner table doubling as the curb. I kissed her, and it tasted like chocolate” („Na naszej pierwszej randce zafundowałem jej najlepsze lody, jakie oferował Baskin-Robbins, a za nasz stół posłużył krawężnik. Pocałowałem ją i smakowało to czekoladą”).

Dawny budynek Baskin-Robbins został zastąpiony przez lokal sieci Subway, a wokół samego kamienia utworzono niewielki zielony skwerek z kwiatami i flagą. 

Gigantyczny, brązowy "kloc" odchodów jest zarówno wyrazem uznania dla psich odchodów (ha ha ha), jak i przypomnieniem o konieczności ich sprzątania.

Polsko-amerykański artysta, Jerzy S. Kenar, umieścił rzeźbę kupy jako hołd dla wszystkich psów z okolicy, które znane są z deptania i załatwiania swoich potrzeb na jego kwiatach. Metalowa figura stoi na metrowym cokole z piaskowca, niczym klasyczne greckie popiersie, i powoli sączy wodę do płytkiej misy. Choć dzieło może wydawać się obrzydliwe lub niesmaczne, nie wzbudziło ono praktycznie żadnego sprzeciwu ze strony społeczności, która zdaje się być zachwycona tym dziwacznym gestem. Technicznie rzecz biorąc, posąg znajduje się na prywatnej posesji Kenara (ogólnodostępny z chodnika), więc miasto nie może nakazać jego usunięcia i tym samym również nie ma nic do tej formy ekspresji.

Ten mały dom, znajdujący się przy West Superior Street 154 w dzielnicy River North w Chicago, jest w rzeczywistości jedynym ocalałym z szeregowców, których powstanie datuje się na około 1888 rok.
Podczas gdy inne domy były burzone, a na ich miejscu powstawały wieżowce, ten maleńki, ceglany domek wciąż walczył o swoje miejsce.

Początkowo dom uratował Gregory Cooper, który kupił go w latach 80. i przez kolejne dekady odrzucał oferty deweloperów. Po śmierci Gregory'ego Coopera w 2015 roku przyszłość małego domku stała się niepewna. A potem w 2016 roku zaczęło się robić naprawdę ciekawie. Deweloper planował kupić nieruchomość, zburzyć dom i wybudować na jego miejscu 12- lub 13-piętrowy wieżowiec. Pojawił się jednak problem: działka była po prostu za wąska. Deweloper ostatecznie porzucił te plany. Ostatecznie biuro architektoniczne Panter Associates Architecture kupiło budynek i przekształciło go w przestrzeń biurową dla swojego klienta, Ceres Partners.

Czy ta historia nie przypomina wam historii z oskarowej bajki "Odlot" ?

Warto rozglądać się wokół siebie, bo takich przypadków jest w Chicago więcej a każdy z tych przypadków ma swoją interesującą historię.

Czy to nie piękny kontrast w miejskiej zabudowie ?

Idąc ulicą Monroe w kierunku skrzyżowania z Clark Street, tuż obok wejścia do hotelu Hyatt Centric The Loop Chicago trzeba zwrócić uwagę na parę ciężkich, czarnych metalowych drzwi serwisowych. To "The Cow Path" (ścieżka dla krów), jeden z najbardziej niezwykłych i ukrytych zabytków w samym centrum Chicago Loop.

Ale o co chodzi ?

W 1844 roku rolnik Willard Jones sprzedał część swojej ziemi w centrum rozrastającego się Chicago. Zastrzegł jednak w akcie notarialnym wieczystą służebność dla pasa ziemi o szerokości 10 stóp i wysokości 18 stóp. Chciał mieć pewność, że jego krowy będą mogły bezpiecznie przechodzić z obory na pastwisko. Dekady później gospodarstwo zniknęło, ale prawo pozostało bez zmian. W 1925 roku Sąd Najwyższy stanu Illinois potwierdził, że zapis wciąż obowiązuje. Z tego powodu architekci wznoszący w 1926 roku 22-piętrowy wieżowiec przy 100 West Monroe Street zostali zmuszeni do zaprojektowania budynku z tunelem biegnącym na wylot przez parter, aby nie zablokować starej trasy przemarszu bydła.